Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22294 K.2013/7993

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre, davacı-davalı kocanın tedbir nafakası ödeyecek geliri bulunduğundan davacı-davalı kocanın tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın 29.04.2011 tarihinde Türk Medeni Kanununun 405. maddesinde yer alan sebeplerle kısıtlandığı ve annesinin velayeti altına alındığı anlaşılmaktadır. Akıl hastalığının yıllardan beri süre geldiği dosya kapsamı ile sabit olup, bu durumda davacı-davalı kocanın ayırt etme gücü bulunmamaktadır. Ayırt etme gücü bulunmayan kısıtlının davranışlarının iradi olduğu da kabul edilemez ve bu sebeple kendisine kusur yüklenemez. Bu husus gözetilmeden davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü doğru olmadığı gibi; kocanın kabul edilen davasında, kocaya kusur yüklenmek suretiyle, koşulları gerçekleşmediği halde, davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) ile yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmolunması doğru görülmemiştir.