Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22655 K.2013/8462

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; velayet ve kadın lehine hükmedilen nafakalar yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; kusura ilişkin gerekçesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının temyizine gelince;

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca ulaşılmasında davalının baskın kusurlu olduğu kabul edilmiştir. Davalının güven sarsıcı tutum ve davranışları sabit ise de, davacının da, evlilik birliğine ilişkin görevlerini ihmal ettiği ve eşini tehdit ettiği toplanan delillerle gereçekleşmiştir. Bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı da en az davalı kadar kusurludur. Hal böyleyken mahkemece davalının daha fazla kusurlu kabul edilmesi doğru olmamıştır. Bu itibarla davalının hükmün gerekçesine ilişkin temyiz itirazları haklı bulunmuş, boşanma hükmünün gerekçesinin değiştirilmesi gerekmiştir. (HUMK.md.438/son)