KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/22702 E., 2013/8393 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2013
- Mahkemes i
- Eceabat Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 2.5.2012
- Numarası
- Esas no: 2009/41 Karar no:2012/38
Karar Metni
339 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı- karşı davalı kadın tarafından; ziynet eşya alacağı, kabul edilen manevi tazminat ve nafaka miktarı yönünden; davalı- karşı davacı koca tarafından ise kusur belirlemesi, reddolunan tazminat talebi ve kadına verilen manevi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece davalı-davacı kocanın karşı boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu husus davalı-davacı koca tarafından temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kocanın tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
3-Davacı; dava dilekçesinde ziynetlerin değeri bakımından fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 10.000 TL değerinde ziynetlerinin iadesini talep etmiştir. 24.2.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 30.000 TL yükseltmiş ve bu miktar üzerinden nispi harcı da yatırmıştır. Davacı- karşı davalı kadının bu talep yönündeki delilleri toplanıp değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat azdır.
Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/22702, K. 2013/8393, 27 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama