Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/23573 K.2013/9315

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı karşı davacı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece de kabul edildiği üzere boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir gelirinin bulunmadığı, mevcut malvarlığının kendisini yoksulluğa düşmekten kurtarmayacağı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı -karşı davacı kadın yararına geçimi için diğer tarafın mali gücü oranında uygun yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı (kadın), mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelendiği gerekçesiyle Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca maddi tazminat istemiştir. Bu talep boşanmanın eki niteliğindedir. Ve boşanma davası içinde istenmesi halinde iş bu dava birlikte karara bağlanması zorunludur. Bu talebin "boşanmanın eki (fer'isi) niteliğinde olmadığı" gerekçesiyle, karar verilmesine yer olmadığı" şeklinde verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.