Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/24812 K.2013/10327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından tazminat miktarları, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden; davalı (kadın) tarafından ise kararın tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kendisini vekil ile temsil ettiren davacı kocanın boşanma davasının kabulüne karar verildiğine göre, davacı koca lehine karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti taktir edilmesi gerekirken, bu yönün nazara alınmaması doğru görülmemiştir.

3- Davacı kocanın boşanma davasının kabulüne karar verildiğine göre, bu dava ile ilgili yapılan yargılama giderlerinin davalı kadından alınıp davacı kocaya verilmesi gerekir. Bu yön nazara alınmadan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesi de doğru olmamıştır.

4-Boşanma veya ayrılık vukuunda çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür. (TMK.md. 182) Bu hususu hakim görevi gereği kendiliğinden dikkate alması gerekmektedir. O halde velayeti temyiz eden davalı anneye tevdi edilen 26.7.2009 doğumlu Mahmut Umut için iştirak nafakasına hükmedilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

5-Anne yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç 23.6.2007 doğumlu Uğur’un Türk Medeni Kanununun 182, 336/2 maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.