Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25259 K.2013/11100

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı- davacı kadının annesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı,eşinin ailesini istemediği ,buna karşılık davacı-davalı kocanın ise; ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı,eşinin annesine hakaret ettiği,eşinin boğazını sıkarak "eşyalarını al götür seni boşayacağım" şeklindeki sözleriyle onu ortak konuttan kovduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı- davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK.md.174/1-2) reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-davacı kadın ziynet eşyası davasındaki delil listesinde ‘yemin’ deliline de dayanmıştır.Davalı-davacı kadına ziynetlerle ilgili iddiası bakımından diğer tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılıp, yemin deliliyle ilgili Hukuk Muhakemeleri Kanununun 227 vd. maddelerindeki usuli işlemler uygulanarak, gerçekleşecek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile ziynetlerle ilgili talebin reddi usul ve yasaya aykırıdır