Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/25565 K.2013/10853

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından; kocanın davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece "taraflar eşit kusurlu" kabul edilerek dava ve karşı boşanma davasının kabulü ile boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden ; tarafların birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ettikleri, davalı-karşı davacı kocanın ayrıca eşine fiziksel şiddet uyguladığı da anlaşılmaktadır..

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı koca daha ağır kusurludur.Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri doğru değil ise de, evlilik birliğinin temelden sarsılmasında kadın, az da olsa kusurlu olup, kadının, kocanın boşanma davasına itirazının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu (TMK.md 166/2.) birliğin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı anlaşılmakla, kocanın boşanma davasının da kabulü sonucu itibariyle doğrudur.

Bu sebeple davacı-karşı davalı kadının ,davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş; boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması (HUMK.m.438/son) gerekmiş; buna bağlı olarak da davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersiz bulunmuştur.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacının, yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatları zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunununl74/l-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.