Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/27104 K.2013/14052

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının nafakaların miktarlarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davacı-davalı kadının kabul edilen kusurlu davranışlarına karşılık, davalı-davacı kocanın da eşine müteaddit defalar şiddet uyguladığı bir kez de demir çubukla dövdüğü analaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece, hatalı olarak tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek, bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı-davalı kadının maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK.md.174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.