Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3340 K.2013/4989

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 26.02.2013 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının cevap dilekçesinde boşanmayı talep etmiş olması, usulüne uygun olarak harcı da yatırılmak suretiyle açılmış bir dava veya karşı dava bulunmadıkça, bu talebi dava haline getirmez. Mahkemece bu husus gözetilmeden, davalı kadının karşılık davası varmış gibi hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2- Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere “ davacı kocanın eşine hakaret ettiği ve şiddet uyguladığı, buna karşılık davalı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davacı koca daha ağır kusurlu ise de davalı kadının da kusurlu olduğu sabittir. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde davacı kocanın davasının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.