Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/3632 K.2012/22570

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının manevi tazminat talebinin, bunu gerektiren kişilik haklarına saldırı niteliğinde maddi bir olay kanıtlanamadığından reddedildiğinin anlaşılmasına göre davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmemiştir. 2-Davacının diğer yönlere ilişkin temyizine gelince;

Davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı olarak 15.10.2009 tarihinde açtığı boşanma davası "kadının kusuru bulunmadığı" gerekçesiyle reddedilmiş ve karar 24.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Bu dava ile kadının kusursuz olduğu hükmen belirlenmiştir. Reddedilen bu dava tarihinden sonra tarafların bir araya gelmedikleri ve yeni bir olay gerçekleşmediği de anlaşılmaktadır.

Toplanan delilerden, davalı kocanın bir sebep yokken müşterek konutu terk ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği sübut bulmuştur. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı koca tamamen kusurlu olup, davacıya atfedilebilecek bir kusur bulunmamaktadır. Hal böyleyken mahkemenin davacıyı ağır kusurlu kabul etmesi ve buna bağlı olarak maddi tazminat isteğini reddetmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektiriştir.