Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/6132 K.2012/25529

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadının birleşen tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Toplanan delilerden davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve birlikte yaşamaktan kaçındığı; davalı-davacı kadının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurlu ise de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.