Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/9258 K.2012/29306

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu kabul edilmişse de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın, annesinin davalı-davacı kadını istemediğini söyleyerek evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kaldığı, davalı - davacı kadının önceki eşinden olan 13 yaşındaki çocuğunu istemediği, davalı-davacı kadının da kayınvalidesini istemediği, evliliği istemediğini belirterek evlilik cüzdanını yırttığı ve altınlarını bahçeye attığı gerçekleşen bu olaylar karşısında tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu oldukları anlaşılmıştır.

Hal böyleyken, mahkemece davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de; sonuç itibarıyla boşanma kararı doğru olduğundan, hükmün gerekçesinin düzeltilerek (HUMK. md. 437/son) onanmasına karar vermek gerekmiş, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.