Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/12876 K.2013/26940

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kocanın davasının kabulü, kendi davasında kusur belirlemesi, tazminatların reddi, nafakaların miktarı ile kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının eşine fiziksel şiddet uyguladığı; davalı-davacı kocanın da eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı ve eşini tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kocanın, davacı-davalı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadının maddi (TMK.m. 174/1) ve manevi (TMK.m. 174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.