Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1425 K.2013/13607

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı kadın tarafından; davacı-davalı (koca)'nın davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (kadın)'nın mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-davalı (koca)'nın da evlilik birliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmediği, birlikte yaşamaktan kaçındığı ve davacı-davalıya hakaret edip aşağıladığı, gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı (koca)'nın davalı-davacı (kadın)'a göre daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilerek bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı (kadın)'nın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.