Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/14880 K.2013/28726

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "aile konutu şerhi konulmasına" ilişkin dava ile davalı (kadın) tarafından "ziynetlerin iadesine" ilişkin karşı davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (koca), boşanma davasıyla birlikte mülkiyeti davalı-karşı davacı (kadın)'a ait olan (10) parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki evin "aile konutu" olduğunu ileri sürerek, tapu kütüğüne konutla ilgili şerh konulmasını da talep etmiş, bununla ilgili ayrıca harç da yatırmıştır. Mahkemece "tarafların boşanmalarına karar verilmiş olması" nedenine dayalı olarak bu talep reddedilmiş, diğer taraf yararına vekalet ücreti takdir edilmiştir.

Tarafların boşanmaları yönünde verilen karar henüz kesinleşmediğine göre, Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin aile konutuna sağladığı koruma hukuki varlığını ve korumanın gerekliliğini devam ettirmektedir. Bu bakımdan kocanın bu talebinin esasının incelenmesi, şartlarının varlığı halinde bu hususta bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile ret kararı verilmesi doğru olmamıştır.