Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17684 K.2014/2300

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca; reddedilen kendi boşanma davaları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

08.10.2010 tarihinde resmi nikahı yapılmış olan tarafların 2011/Eylül ayında düğün hazırlıkları içinde iken kadının kocanın ailesinden uzak bir yerde bağımsız konut istemesi nedeniyle tarafların arasında huzursuzluk baş gösterdiği, sonrasında davalı-davacı kocanın ve babasının kadının kendi ailelerine yakışmayacağını söyleyerek düğün yapmaktan vazgeçtiği, yurtdışına götürülmek için bileti alındığı iddia edilen kadını bırakarak ayrıldıkları, bu sebeple de evlilik birliğinin fiilen gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Bu halde davalı-davacı kocanın eylemleri sebebi ile evlilik birliğinin devamına imkan verilmeyecek şekilde sarsıldığı sabit olduğuna göre davacı-davalı kadın boşanmak istemekte haklıdır. Davacı-davalı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmasına (TMK.mad.166/1) karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmamıştır.