Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1880 K.2013/13860

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, nafaka miktarı, reddolunan ziynet alacağı davası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacının ziynet alacağı ile ilgili isteği boşanmanın eki niteliğinde değildir. Alınan başvurma harcı bu isteği de kapsamaktadır. Bu talep ayrıca nispi harcın alınmasını da gerektirir. Davalı-davacıya nispi peşin harcı tamamlaması için süre verilerek (Harçlar Kanunu md.30-32), harcın tamamlanması halinde bu dava ile ilgili yargılamaya devam edilmesi gerekirken, harç eksiği tamamlanmadan davanın esası ile ilgili hüküm kurulması doğru olmamıştır.