Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/2145 K.2013/22419

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından velayetin değiştirilmesine ilişkin hüküm yönünden; davacı tarafından ise çocukla baba arasında tesis edilen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Kişisel ilişki konusunda son oturumda tefhim edilen kararla, sonradan yazılan gerekçeli karar arasında uyumsuzluk yaratılmıştır. Tefhim edilen kararda " 1-20 Temmuz tarihleri arasında ve yarıyıl tatilinin 1-7 günleri arasında kişisel ilişki" tesis edilmişken, sonradan yazılan gerekçeli kararda "1 - 31 Temmuz tarihleri ve Şubat ayının 1-7 günleri arası" kişisel ilişki kurulmuştur. Bu haliyle tefhim edilen karara uygun gerekçeli karar oluşturulmamıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.