Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/232 K.2013/12832

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kadının reddedilen boşanma davası, tedbir nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle bir davada olayları açıklamanın taraflara, hukuki nitelendirmenin ise hakim tarafından yapılmasının gerekmesine; bu bakımdan davalı-davacı kadının boşanma davasının Türk Medeni Kanunun 166/1. maddesinde gösterilen hukuki sebebe dayalı olduğunun ve mahkemece Türk Medeni Kanunun 166/son maddesine göre yapılan değerlendirmenin sonuca etkili olmadığının anlaşılmasına göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

3-Davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücreti verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.