Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/23505 K.2014/7170

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, her iki boşanma davası yönünden; davacı-karşı davalı (kadın) tarafından ise ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı kadının katılma yolu ile temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece asıl ve karşı dava şeklinde görülen bağımsız nitelikteki davalardan biri hakkında taraflardan birinin temyizi o tarafın temyiz etmediği dava yönünden, diğer tarafa katılma yolu ile temyiz hakkı vermez. Davalı-karşı davacı koca, ziynet alacağına yönelik hükmü temyiz etmediğine göre, davacı-karşı davalı kadın, kocanın her iki boşanma davasına yönelik temyiz itirazları üzerine; ziynet alacağının reddi yönünden katılma yoluyla temyiz hakkını kaybetmiştir. Bu sebeple davacı-karşı davalı kadının katılma yolu ile temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kocanın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden; her ne kadar davacı-karşı davalı kadının ters ilişki iddiaları ispatlanmamış ise de davalı-karşı davacı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-karşı davalı kadının da mahkemenin kabulünde olduğu gibi eşine hakaret ettiği, geçimsizliğe neden olan olaylarda her iki tarafında eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı-karşı davacı koca da dava açmakta haklıdır. Açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı kocanın boşanma davasının da kabulü gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.