Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/25322 K.2014/9176

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı koca tarafından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsıldığından bahis ile boşanma davası açılmış, davalı kadın tarafından, cevap dilekçesi ile müşterek çocuğun velayet hakkının kendisine verilmesi, iştirak ve yoksulluk nafakası talebinde bulunulmuştur. 11.06.2013 tarihli duruşmada taraflar karşılıklı olarak boşanmak istediklerini belirtmişler, davalı kadın velayet talebinin olmadığını dile getirmiş, mahkemece tarafların boşanma ve fer'ileri hususunda anlaşmaya vardığından bahisle Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş ise de; taraflar arasında boşanmanın fer'i niteliğinde olan maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakası yönünden herhangi bir anlaşmanın sağlanmadığı görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için, hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Tarafların duruşmadaki beyanları boşanmanın mali sonuçlarını kapsamadığına göre davanın Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi kapsamında sürdürülüp hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, koşulları oluşmadan Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanma kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması gerekmiştir.