Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4085 K.2013/16083

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kocanın tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kocanın eşine hakaret ettiği, şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu; buna karşılık davalı-karşı davacı kadının eşine şiddet uyguladığı, anlaşılmaktadır. Mahkemece her ne kadar davalı-karşı davacı kadının güven sarsıcı davranışlar içine girdiği kabul edilmiş ise de, bu hadiseden sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettiği, kaldı ki güven sarsıcı davranışın da kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır.

O halde boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı koca ağır kusurlu olup, davalı-karşı davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminat şartları oluşmuştur (TMK md. 174/1-2). Bu durum gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ile bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı karşı davacı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.