Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4092 K.2013/16756

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın, kadının nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, tarafların davadan önce Ekim ayında barıştıkları, kısa süre sonra tekrar ayrıldıkları anlaşılmaktadır. Barışmadan önceki olaylar, boşanmaya dayanak yapılamaz. Barışmadan sonra tarafların fiili ayrılık döneminde de, davalı-davacı kadının, davacı-davalı kocanın hastalığı ile ilgilenmediği ve taraflar arasında çıkan arbedede karşılıklı fiziksel şiddetin olduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-davacı kadın, davacı-davalı kocaya nazaran daha kusurludur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru olmamıştır.