Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/4806 K.2013/17192

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusura ilişkin gerekçesi, manevi tazminat ve ziynetler yönünden, davalı (koca) tarafından ise; tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı vekili, 27.06.2011 tarihli cevap dilekçesinde; "müvekkilinin, davacıya düğünde takılan ziynet eşyaları ve takıları tutanakla tespit edip, muhafaza ettiğini, her an iade edebileceğini, tarafların kendi aralarında anlaşmalı boşanma kararı aldıklarında, ziynetleri davacıya teslim etmeyi istediği halde, davacının bu ziynet eşyalarını almadığını, akabinde boşanma davası açtığını" ifade etmiştir.

Cevap dilekçesindeki bu açıklamadan, davacıya ait ziynet eşyalarının davalı tarafta kaldığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda; dosyaya ibraz edilen, içeriği davalı (koca) tarafından da kabul edilen "davacıya düğünde hediye olarak takılan ziynet ve takıların muhafaza edilmek üzere alıkonulduğuna" ilişkin tutanakta adet ve cinsleri gösterilen ziynetlerle ilgili talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan ve olaya uygun düşmeyen gerekçelerle bu husustaki isteğin reddi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.