Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/5294 K.2013/17720

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından kusur belirlemesi ve nafaka yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kocanın tüm, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı kadının kıskançlık yaptığı, eşine hakaret ettiği, davacı kocanın ise sadakatsiz davrandığı, sürekli eşini istemediğini boşanacağını söylediği ve eşinin baba evine gitmesini istediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespiti sonucunda, davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.