Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/554 K.2013/13882

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı koca tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunun 141. maddesi gereğince tahkikat aşamasında iddia ve savunma genişletilemez. Davacı kadın tahkikat aşamasında iddiasını genişleterek Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalının bu talebe açık rızası bulunmadığı gibi, bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah (HMK.md.176) işlemi de mevcut olmadığından, mahkemece hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilebilecek nitelikte, bir tazminat talebi mevcut değildir. Talepten fazlasına hükmedilemez (HMK.md.26).

Bu durumda; davacı kadının tazminat talepleri hakkında “usulüne uygun ileri sürülmediğinden karar verilmesine yer olmadığına” karar verilecek yerde, bu konuda yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.