Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/6357 K.2013/18474

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın dava konusu yaptığı ziynetlerin, eşiyle birlikte eşinin tanıdığı olan bir kuyumcuya emaneten verildiğini, boşanma davası sonrasında ziynetleri almak için kuyumcuya gittiğinde ziynetlerin koca tarafından alınıp satıldığını öğrendiğini belirtmiştir. Dinlenen tanık Ş.. Ç.da bu hususu doğrulamıştır.

Davacı-davalı koca ziynetlerin kuyumcuya bırakılmadığına dair bir beyanda bulunmamış, davalı-davacı kadın tarafından evden ayrılma sırasında ziynetlerin beraberinde götürüldüğünü iddia etmiştir. Toplanan delillerden; toplam 271.75 gram ağırlığında 22 adet bilezik, 15 çeyrek altın ve bir yarım altından ibaret ziynet eşyalarının davacı-davalı kocada kaldığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen ziynet eşyalarına ilişkin bilirkişi raporu da alınarak sonucu uyarınca bir karar vermek gerekirken; ispatlanamadığından bahisle talebin reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.