Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/8898 K.2014/1429

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.01.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı D.. Ü.. vekili Av. C..B. K.. geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı Y.. Ü.. ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının eşine hakaret edip aşağılamasına karşılık, davacı-davalı kocanın da birlik görevlerini yapmamak için müşterek evi terk ettiği, mahkemenin de kabul ettiği gibi güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadına göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı- davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1- 2. maddesi kapsamındaki maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.