Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10190 K.2014/21894

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, kusur belirlemesi, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın nafakalara yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (koca)'nın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı (koca)'nın bağımsız konut sağlamadığı ve birlikte yaşayan babasının eşine fiziksel şiddet uygulamasına duyarsız kaldığı, buna karşılık davalı (kadın)'ın da eşine ve ailesine yönelik olarak “hayvansınız, bunlar pis, bunlarla yaşayamam, ne biçim insanlarsınız vb.“ sözlerle sürekli ağır hakaretler ettiği ve onları aşağıladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre, taraflardan birinin kusurunun diğerinden daha baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu eş yararına manevi tazminat (TMK md. 174/2) verilemez. O halde, davacının manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde kabul kararı verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.