Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/10608 K.2014/21410

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın tedbir nafakası davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın, davacı-davalı (koca)'nın kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK md 166/1-2) nedeniyle boşanmaya karar verilebilmesi, aleyhine boşanma kararı verilmesi istenilen davalı-davacının az da olsa bir kusurunun varlığına bağlıdır. Davacı-davalı (koca) tarafından itiraza uğramayan ve bu şekilde karşı taraf lehine usulü müktesep hak teşkil eden mahkeme gerekçesinde, davacı-davalı (koca)'nın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarda bulunduğu, eşinin ilk evliliğinden olan çocuğunu istemediği, davalı-davacı (kadın)'ın ise boşanmaya neden olabilecek kusurlu bir davranışının kanıtlanmadığı tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır. O halde, davacı-davalı kocanın boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.