Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/11341 K.2014/22378

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından davalı-karşı davacı (kadın)'ın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, kadına verilen tazminatlar ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı (koca)’nın, 22.10.2012 tarihinde terk sebebiyle boşanma davası açması üzerine, davalı-karşı davacı (kadın)’da 20.11.2012 tarihinde evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanma davası açmıştır. Davalı-karşı davacı (kadın), haklı bir sebebe dayanarak ortak konuta dönmediğini kanıtlayamamıştır. Davalı-karşı davacı (kadın)’ın evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle boşanma davası açması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, terke dayalı boşanma davasını sonuçsuz bırakmaya yöneliktir. Bu yön gözetilmeden, davalı-karşı davacı (kadın)’ın açtığı boşanma davasının reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı (koca)’nın davasının kabulü ile tarafların Türk Medeni Kanununun 164. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiştir. Terk nedeniyle boşanmaya karar verildiğine göre boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun tamamen davalı-karşı davacı (kadın)’da olduğunun kabulü gerekir. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmada tamamen kusurlu olan davalı-karşı davacı (kadın) lehine Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesindeki koşullar oluşmadığı halde, maddi ve manevi tazminat takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.