Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1271 K.2014/11570

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-karşı davacı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece "evlilik birliğinin davacı-karşı davalı (koca)'nın kusuru sebebiyle temelinden sarsıldığı" kabul edilerek, kocanın boşanma davasının reddine, kadın tarafından açılan karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece, davacı-karşı davalı (koca) tanıklarının, yakınlıkları nazara alınarak "tarafsız olamayacakları" gerekçesiyle beyanları kabul edilmemiştir.

Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmalarıdır. (6100 s. HMK.m.255) Akrabalık veya diğer bir yakınlık başlı başına tanık beyanını değerden düşürücü bir sebep sayılamaz. Dosyada tanıkların olmamışı olmuş gibi ifade ettiklerini kabule yeterli delil ve olgu da yoktur. O halde davalı-karşı davacı (kadın)'ın eşine fiziki saldırıda bulunduğu "şerefsiz, adi" şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği "iftira atarım" dediğine ilişkin ve olaylara çok yakın tanık sözlerine değer verilerek davacı-davalı (koca)'nın boşanma davasının kabulü gerekirken bu yön göz önünde tutulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.