Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/12866 K.2014/23996

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kocanın davası, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kadının davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davada, davalı-karşı davacı (koca)'yı Av. ... ve Av. ... temsil etmiştir. Vekil birden çok ise bunlardan birine tebligat yapılması yeterlidir. Eğer tebligat birden fazla vekile yapılmış ise, bunlardan ilkine yapılan tebliğ tarihi asıl tebliğ tarihi sayılır (Teb K. Md. 11/1).

Temyiz edilen karar, temyiz eden davalı-karşı davacı (koca) vekili Av. ...'a 24.03.2014'te tebliğ edilmiş, söz konusu karar Yasada (HUMK md. 432/1) öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra 17.04.2014 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir. Bu durumda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı kararı gözetilerek davalı-davacı (koca)'nın temyiz talebinin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-davalı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.