Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1439 K.2014/18179

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve velayet yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 23.09.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı S.. G.. vekili Av.... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı F.. G.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (kadın)'ın tüm, davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; davalı (kadın)'ın, eşinin tanımadığı bir erkek şahsın aracına bindiği, bu durumu kendisine soranlara ise “ben bu adamı kullanıyorum” şeklinde cevap verdiği, davacının yakınlarının cüzdanından ve evinden onların haberi olmadan para aldığı ve kocasının ailesinin müşterek eve gelmesini istemediği, buna karşılık davacı (koca)'nın da kendi ailesinin evliliğe olan olumsuz müdahalelerine sessiz kaldığı, bu durumda boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (kadın)'ın kocaya nazaran daha ağır kusurlu olduğu ve kadının bu kusurlu eylemlerinin kocanın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı (koca)'nın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.