Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/1497 K.2014/11762

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı (koca)'nın daha ağır, davalı (kadın)'ın az kusurlu olduğu kabul edilerek, tarafların boşanmalarına, davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına karar verildiği anlaşılmış ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı (koca)'nın eşi ile ilgilenmeyip vaktini kendi ailesi ile geçirdiği, davalı (kadın)'ın ise eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekmektedir. Boşanma davalarında eşit kusur halinde maddi ve manevi tazminata karar verilemez (TMK. md. 174/1-2). Mahkemece, davacı (koca)'nın daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, bu hatalı kusur belirlemesine göre davalı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminat verilmesi yanlış olmuştur.