Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/18176 K.2015/2942

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından; lehine takdir edilen tazminatlar ve nafakaların miktarları ile hüküm altına alınan ziynet eşyalarının değeri üzerinden yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi yönünden, davalı (koca) tarafından ise; takdir edilen nafakalar, tazminatlar, ziynet eşyaları ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı (kadın) yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK md.174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı (kadın) yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacının, ziynet talebi kabul edildiğine göre, kabul edilen bu miktar üzerinden, davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına nispi vekalet ücreti verilmesi gerekirken, bu yönün dikkate alınmaması doğru değildir.

5-Davacı (kadın), adli yardım talebinin kabulü sebebiyle, adli yardımdan yararlandığı için harçtan muaf tutulmuştur. Dava sonucunda davacının ziynetlere ilişkin talebi haklı kabul edilerek ziynetler hüküm altına alındığına göre, kabul edilen miktar üzerinden nispi oranda harç alınmasına karar verilmesi gerekirken bu konuda hüküm tesis edilmemeside usul ve yasaya aykırıdır.