Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/20441 K.2015/6242

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden, davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın hakkında yargılama sırasında mahkemece verilmiş bir adli yardım kararı olmamakla birlikte, davacının temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebinin kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay'a da yapılabileceği ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Davacının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı kadının, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı kadının adli yardım talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.