Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2136 K.2014/18912

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 30.09.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava 18.04.2011'de 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte bulunduğu tarihte ikame edilmiştir.

Mahkemece ilk hükümde davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı kocanın temyizi üzerine Dairemizin 17.1.2013 tarih, 2012/12747 esas ve 2013/950 karar sayılı ilamı ile boşanma davasının kabulüne karar verilmesi ve tedbir nafakasının kaldırılmasına yönelik davada nispi harcın tamamlattırılmasından sonra olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiği yönünden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamından sonra, 30.9.2013 tarihinde davalı kadın yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur. Mahkemece, “dava tarihi itibariyle süresinde yoksulluk nafakası talebinde bulunmadığı” gerekçe gösterilerek istemin reddine karar vermiştir. 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu döneminde açılan bu davada boşanmanın fer'isi niteliğindeki yoksulluk nafakası her aşamada istenebilir. Kesinleşen boşanma kararı da bulunmamaktadır.

O halde davalı kadın yararına uygun bir miktarda yoksulluk nafakasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir