Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/2356 K.2014/20331

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.10.2014 günü temyiz eden davalı Y.. A.. geldi. Karşı taraf davacı S.. A.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına saldırı niteliğinde olması da gerekir (TMK.md. 174/2). Boşanmaya sebep olan olaylar bu nitelikte değilse manevi tazminata hükmolunamaz.

Mahkemece “davalının, davacının ve çocuğunun infak ve iaşesiyle yeterince ilgilenmediği, düzenli bir işte çalışmadığı, sorumsuz bir yapısının olduğu" sabit görülmüş ve bu olaylar boşanma sebebi kabul edilmiştir. Bu olaylar davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Salt boşanmış olmak ya da bunun sebebiyet verdiği üzüntü manevi tazminatı gerektirmez. Öyleyse, davacının manevi tazminat talebinin reddi gerekir.

Bu husus nazara alınmadan davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.