Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/24822 K.2015/10157

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar ile 10.09.2014 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin karar yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi, maddi tazminat ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli karar başlığında taraf sıfatlarının eksik yazılmasının mahkemece yerinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun, asıl dava ve karşı davada kadın yararına tedbir nafakasına dava tarihlerinden itibaren karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının ve mahkemece kabul edilen her iki boşanma davasında davalı-karşı davacı kadın yararına verilen tedbir ve yoksulluk nafakalarına tahsilde tekerrür olmamak üzere hükmedildiğinin anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı erkek daha fazla kusurlu kabul edilerek tarafların davalarının kabulü ile boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadının eşine hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini sevmediğini söylediği, davacı-karşı davalı erkeğin ise eşinin bağımsız ev isteğine duyarsız kaldığı, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine ve babasının eşini evden kovmasına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı-karşı davalı erkeğin daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi tazminat (TMK.m.174/1) isteğinin kabul edilmesi doğru değildir.