Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/28393 K.2015/2678

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın eş tarafından, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddi ile, çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle düzenli ve sürekli geliri bulunan davacı kadın eşin boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceğinin, Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşullarının yararına oluşmadığının anlaşılmış bulunmasına göre davacı kadın eşin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Taraflar arasındaki evlilik, tarafların yabancı ülke mahkemesinde boşanmalarına dair ilamın tanınmasına ilişkin kararın kesinleşmesi ile son bulmuştur.

Davacı kadın eşin boşanma hükmünün kesinleşmesinden sonra açtığı davada, talep ettiği manevi tazminat (TMK m. 174/2) istemi tarafların anlaşmalı boşanma hükümlerine göre boşandıkları ve boşanma davası sırasında istenmeyen manevi tazminatın, daha sonradan istenmesinin mümkün olmaması gerekçe gösterilerek reddedilmiş, hüküm davacı kadın eş tarafından temyiz edilmiştir.

Tanınmasına karar verilen boşanmaya ilişkin yabancı mahkeme ilamı incelendiğinde, boşanma davasında Türk Hukukunun uygulandığı, kadın eş tarafından açılan davada geçimsizliğe dayalı olarak (TMK m. 166) boşanmaya karar verildiği, davalı erkek eşin duruşmada hazır bulunmadığı, tarafların boşanma ve fer’ilerine ilişkin mahkeme huzurunda beyanlarının alınmadığı gibi; davacı kadın eşin boşanmanın eki niteliğinde olan manevi tazminat (TMK m. 174/2) haklarından vazgeçtiğine ilişkin beyanının da bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında görülen boşanma davasında anlaşmalı boşanma koşulları oluşmamış ve davacı kadın eş manevi tazminata ilişkin haklarından vazgeçmemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkek eşin evliliğin devamı sırasında birlik görevlerini yerine getirmediği, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, geçimsizliğe neden olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğu gerçekleşmiştir. Davacı kadın eşin kişilik haklarının ihlali niteliğinde olan bu davranışlar nedeni ile tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek, davacı kadın eş yararına uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.