Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5532 K.2014/23771

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma ve ziynet alacağı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminat istekleri ile ziynet alacağı yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi.

Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın tüm, davacı-karşı davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-karşı davacı (koca)'nın eve alkollü ve geç geldiği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve kapı kilidini değiştirerek eşinin eve dönmesine engel olduğu, davacı-karşı davalı (kadın)'ın da eşine hakaret içeren mesajlar gönderdiği anlaşılmaktadır. Belirlenen bu kusurlu davranışlar dikkate alındığında davalı-karşı davacı (koca) boşanmaya sebep olan olaylarda baskın kusurludur. O halde, boşanmada az kusurlu olan davacı-karşı davalı (kadın) yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK md. 174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, kusur tespitinde hataya düşülerek kadının tazminat isteklerinin reddine karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.