Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7807 K.2014/18888

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı koca tarafından 13.05.2013 tarihinde açılan boşanma davasında, mahkemece; davalı-davacı kadının süresi içinde ileri sürdüğü yetki itirazı kabul edilerek Kuşadası Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Boşanma veya ayrılığa ilişkin davalar, eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir. (TMK.m.168) Bu yerlerden birini tercih davayı açana aittir.

Mahkemece, davalı-davacı kadının yerleşim yerinin Kuşadası olduğu gerekçesiyle davalı-davacı kadının yetki itirazı kabul edilmiştir. Oysa davacı-davalı kocanın dava dilekçesindeki adresi ve Merkezi Adres Kayıt Sistemindeki yerleşim yeri adresinin Adana olduğu anlaşılmaktadır. Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki yerleşim yeri adresine ilişkin beyanlar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.

(Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1) Şu halde Merkezi Adres Kayıt Sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine ilişkin kayıt yerleşim yerine karine oluşturur. Davalı, bu karinenin aksini ispatlayamamıştır. Öyleyse yetki itirazının reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.