Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8134 K.2014/18839

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan "aile konutu şerhi konulmasına" ilişkin davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (kadın)'ın "aile konutu şerhi konulmasına" ilişkin birleştirilen dava ile ilgili kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (koca)'nın eşine fiziki şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı tutum ve davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.