Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8152 K.2014/19168

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı (koca) tarafından ise katılma yoluyla tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı (koca)'nın sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarından sonra evlilik birliği devam etmiş ve bu sebeple buna ilişkin eylemler affedilmiş, en azından hoşgörü ile karşılanmış ise de; boşanmaya sebep olan olaylarda, birlik görevlerini yerine getirmeyen ve eşine küfürlü sözler söyleyen kocanın ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı (kadın)'ın tüm, davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı (kadın)'ın çalıştığı, sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde; davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.