Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8389 K.2014/18943

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, nafakalar ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacının, eşinin kapanması için baskı yaptığı, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kaldığı, davalının ise eşine tokat attığı, telefonunu kırdığı, eşinin annesine ağır hakaretlerde bulunduğu gerçekleşmiştir. Boşanmaya sebep olan olaylarda, her iki taraf kusurlu olmakla birlikte davalı kadın, kocaya göre ağır kusurludur. Durum böyle olmasına rağmen, mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmadığı gibi, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına yoksulluk nafakasına (TMK.md.175) hükmedilmesi ve kadından kaynaklanan eylemlerin, davacı kocanın kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği halde, manevi tazminat (TMK.md.174/2) talebinin reddi doğru olmamıştır.