Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/11450 K.2016/2043

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.02.2016 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ile karşı taraftan temyiz eden davacı-davalı ... vekili Av.... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapasamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; mahkemece tarafların belirlenen kusurları yanında davalı-davacı kadının ayrıca eşinin babasınada hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğunun ve bu kusurlu davranışların, erkeğin kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinin kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı erkeğin manevi tazminat talebinin reddi (TMK m. 174/2) doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

.