Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/13665 K.2016/4292

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, erkek yararına hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; velayet ve lehine takdir edilen tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, dava ve karşı davanın kabulüne karar verilmiştir. Toplanan delillerden; davacı-davalı kadının cinsel sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, bu kapsamda patronu ile uygunsuz saatlerde telefonla görüştüğü ve restoranlarda buluştuğu, arabanın arka koltuğunda uygunsuz vaziyette tanıklar tarafından görüldüğü ve abisinin arkadaşı ile araba ile gezdiğinden bahisle ağır kusurlu olduğu kabul edilmiştir.

Mahkemece ilgili telefon kayıtları istenilmiş, kadın ve erkeğin birlikte kullandığı telefon ile zaman zaman patronun olduğu iddia edilen telefon arasında görüşme kayıtları olduğu anlaşılmıştır. Davalı-davacı erkek tarafından sunulan ses kayıtlarına göre, patronla erkeğin de zaman zaman görüştüğü doğrulanmış, mahkemece istenilen kayıt içeriğinde başka anormal görüşme tesbit edilememiştir.

Bunun yanında davalı-davacı tanığı Mustafa Çinkılıç'ın beyanına göre kadına atfedilen diğer sadakatsiz davranışların, yani patronla ve abisinin arkadaşı ile buluşma olaylarının, dava açıldıktan sonra kendilerinin davacı-davalı kadını takipleri sırasında gerçekleştiği, dava tarihi itibariyle kadına atfedilebilecek ispatlanmış bir kusurun mevcut olmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda, erkek tarafından açılan karşı boşanma davasının reddi gerekirken, kabulü doğru değildir.

Ancak, davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle usulen kesinleşmiştir. Erkeğin boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır.

O halde, bu husus gözetilerek erkeğin boşanma talebi hakkında "konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurmak ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden davadaki haklılık durumuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı gibi boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı erkek tam kusurludur. Tam kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1-2) hükmolunamaz. O halde davalı-davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak bu isteklerin kabulü doğru görülmemiştir.

4-Yukarıda 2. bentte belirlenen kusur durumuna göre, davacı-davalı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu değildir. davalı-davacı erkek ise eşine hakaret ettiği, giyimi ve çalışması konusunda baskı uygulayarak kıskanç davrandığı, böylelikle boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1- 2) hükmolunmaması bozmayı gerektirmiştir.