Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/15650 K.2016/7442

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; tarafların cinsellik nedeniyle tartıştıkları, erkeğin eşine hakaret ettiği, dolayısıyla davacı kadına nazaran daha fazla kusurlu olduğu kabul edilerek kadının boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının tanığının bir kısım beyanları tarafların yeniden bir araya gelmelerinden önceki olaylara ilişkin olup tarafların birbirlerini affettikleri, bir kısım beyanların ise duyuma dayalı olduğu ve hükme esas alınamayacağı anlaşılmaktadır. Bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda, davalı erkeğe kusur olarak yüklenebilecek bir davranışın varlığı ispatlanamamıştır. Bu nedenle kadının davasının kabulü doğru değil ise de; bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış ancak yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2- a) Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmek için; tazminat yükümlüsünün kusurlu, talep eden eşin ise kusursuz veya diğerine göre daha az kusurlu olması gerekir (TMK m. 174/1-2).Davalı erkeğin kusursuz olduğunun anlaşılmasına göre, davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.