Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1585 K.2015/15440

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın yararına verilen maddi tazminat ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; maddi tazminatın miktarı, manevi tazminat ve ziynet alacağının reddi ile nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların mahkemece de kabul edilen kusurlu davranışlarına göre “boşanmaya sebep olan olaylarda, erkek daha ağır kusurlu” kabul edilmiş, buna bağlı olarak kadın lehine maddi tazminata hükmedilmiştir.

Davalı-davacı kadın’ın, evlilik birliği içerisinde üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmekten ve birlikte yaşamaktan kaçındığı, davacı-davalı erkeğin ise, bağımsız ev temin etmekten kaçınmak suretiyle birlik görevlerini yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Eşit kusur halinde maddi tazminata hükmedilemez (TMK m. 174/1).

Bu husus nazara alınmadan, davacı-davalı erkek daha ağır kusurlu kabul edilip, davalı-davacı kadın lehine maddi tazminat tayin ve takdiri doğru bulunmamıştır.